Waterwerken

Een NAVO-verdedigingslinie uit de Koude Oorlog tegen de Sovjet-Unie en haar bondgenoten.

Kabinetten uit de jaren 50 van de 20e eeuw wilden grote delen aan weerszijden van de IJssel onder water zetten om een onverhoopte opmars van de vijand te vertragen. Tot eind 1990 een zeer groot geheim.

Startpagina

Home

Inlaatwerk (kunstwerk 2313)

De drijvende stuw in de IJssel

In het dijklichaam ter hoogte van het landgoed “de Haere“ lagen tot voor kort de restanten van een zogenaamd inlaatwerk verborgen. Het is een van de onderdelen van het

militair verdedigingswerk, de IJssellinie. De Stichting de IJssellinie, die inmiddels diverse onderdelen van dit verdedigingswerk ten behoeve van geïnteresseerde bezoekers beheert, wilde dit element graag aan haar “verzameling“ toevoegen.

 

De gelegenheid tot verwezenlijking van deze wens deed zich voor toen eind april 2005 de provincie Overijssel met de aanleg van het fietspad tussen Deventer en Olst begon.

In samenspraak met de provincie en diverse andere betrokkenen, en mogelijk gemaakt door subsidie van het Europa Plan, kon worden besloten de resten weer bloot te leggen en

goeddeels in de oorspronkelijke staat te herstellen. Half juli is met de uitvoering van dit project begonnen. Het is november 2005 opgeleverd.

 

Zo’n inlaatwerk was, samen met andere voorzieningen, bedoeld om ook de binnendijks gelegen landerijen te inunderen. Men kon namelijk door middel van segmentschijven (om een horizontale as draaiende kwart-cilinders) die in de openingen aangebracht waren het land gecontroleerd (d.w.z. tot de gewenste diepte) onder water zetten. Er zijn in totaal 7 van deze objecten gebouwd, in breedte variërend van 2 tot 12 openingen.

 

“Ons” inlaatwerk bestaat uit 5 van zulke openingen en is ± 32m breed.

Ir. J. van Overeem ontwierp o.a. de ponton-

secties waaruit de caissons werden samen-

gesteld. Voor de Waalstuw werden 26 van die

secties gebruikt, waardoor een caisson van

ca. 230 meter lengte (zo breed is de rivier ter

plaatse), 9 meter hoogte en 30 meter breedte

ontstond. Voor zowel Rijn als IJssel waren 10

van die secties nodig. De benodigde proeven werden genomen in het Waterloopkundig Laboratorium in Delft, met een model op schaal 1:10 en met een enkele echte pontonsectie in de schutsluis naast de stuw bij Lith aan de Maas. In geval van oorlog-dreiging moesten die caissons tot zinken worden gebracht boven een geprepareerde vlakke asfaltlaag in de rivierbodem. Ze pasten precies tussen

twee landhoofden, die via

pijlerdammen in verbinding

stonden met de vaste wal.

Zowel de pijlerdammen als de

caissons waren voorzien van

beweegbare kleppen die na het

afzinken systematisch moesten

worden gesloten. Binnen het jaar

was dat project vrijwel gerealiseerd

en werd Plan D toegevoegd: de stuw

bij Olst. In 1953 was de complete

IJssellinie in staat van paraatheid.

Stichting De IJssellinie heeft ten doel de IJssellinie als een getrouw en tastbaar monumentaal verdedigingswerk van de Koude Oorlog te herstellen, te beheren en in stand te houden en dit verdedigingswerk vanuit educatief en recreatief oogmerk open te stellen voor het publiek.

 

Het doel van deze website is het publiek te informeren over de activiteiten van Stichting De IJssellinie.

 

Hospitaalbunker

Luchtdoelterp

 

LAACC-bunker

Overzichtskaart